سابقه و هدف: حضور فلزات سنگین سمی و سرطان زا همچون کروم در فاضلاب صنعتی، یک آلودگی مهم برای خاک های کشاورزی و منابع طبیعی آب محسوب می شود. هدف از این مطالعه ارزیابی حذف کروم با یک جدایه باکتریایی از خاک آلوده در مقایسه با نانوذرات سیلیسی مزوپوری می باشد. مواد و روش ها: در این پژوهش به منظورجداسازی باکتری تجزیه کننده کروم، نمونه برداری از خاک های مناطق مختلف نفتی ساحل کیاشهر صورت گرفت. شناسایی مقدماتی سویه های جداشده بر اساس آزمون های بیوشمیایی و سپس شناسایی مولکولی باکتری با توالی یابی 16S rRNA انجام شد. حذف کروم در شرایط آزمایشگاه با سویه باکتریایی و نانوذرات بطور جداگانه با اسپکترومتر جذب اتمی (AAS) بررسی شد. یافته ها: باکتریتجزیه کننده کروم براساس تجزیه و تحلیل 16S rRNA و همولوژی ٩, ٩, %، سودوموناس پلکوگلوسی سیدا شناسایی شد. حذف کروم توسط نانو ذرات سیلیسی مزوپور در غلظت ٣, ٠, ٠,میکروگرم در میلی لیتر بیشتر از سویه جدا شده باکتری بوده و میزان حذف را تا ٧, ٥,درصد نشان داد. اما با افزایش غلظت کروم در محیط به میزان بیش از ٦, ٠, ٠,میکروگرم در میلی لیتر، توانایی حذف کروم توسط باکتری نسبت به نانو ذرات سیلیسی مزوپور، به میزان ٨, ٠,درصد به ٧, 2 درصد عملکرد بهتری نشان داد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که جدایهسودوموناس پلکوگلوسی سیدا و نانوذرات می توانند برای حذف کروم از خاک ها و آب های آلوده استفاده شوند. همچنین به منظور به منظور افزایش کارایی حذف کروم، استفاده هم زمان از باکتری حذف کننده کروم و نانو جاذب استفاده پیشنهاد می شود.